Πως

Quietude1920.jpg.CROP.article920-large

Σαν όλα τα βράδια. Σαν όλα τα πρωινά . Σαν κάθε Σάββατο και σαν κάθε Δευτέρα . Σαν όλες τις ώρες που δούλεψες . Σαν όλες τι ώρες που κοίταγες το ταβάνι . Σαν την πίεση που νιώθεις όταν το κοιτάς για πολύ ώρα.

Σαν κάθε ψέμα σου . Σαν κάθε απόπειρα που έκανες να πεις την αλήθεια-γιατί και να θες , μερικές φορες , δεν μπορείς καν να την ξεστομίσεις. Σαν τα πρώτα γυναικεία μάτια που πήγαν , έστω και για λίγο , το νου σου στο καλό. Και σαν το κακό που όταν σε πετυχαίνει μόνο , σε τσιγκλάει παιχνιδιάρικα.

Σαν την ανάσα μετά από ένα βαρύ τσιγάρο . Σαν την βαθιά αναπνοή μέσα σ΄ένα δάσος , κάπου , σε κάποιο βουνό . Σαν την ανάγκη να αγαπάς και να αγαπιέσαι . Και σαν την ανάγκη να σε φτύνουν που και που , γιατί είσαι και αχάριστος .

Σαν το χέρι που σε κρατάει να μην πέσεις απ΄τον γκρεμό . Σαν το πόδι που σε πατάει για να ανεβάσει κάποιον άλλον πιο ψηλά . Σαν τις φορές που θες να τα παρατήσεις . Σαν τις φορές που αυτοχαστουκίζεσαι για να συνέλθεις. Και τελικά τα καταφέρνεις .

Σαν να περιμένεις να μάθεις πολλά ακόμα . Σαν να νιώθεις πως δεν ξέρεις τίποτα . Σαν να θες να κρατήσει πολύ αυτό το παραμύθι . Να σε οδηγήσει κάπου πρωτόγνωρα , μακριά απ΄τον κορεσμό.

Και περιμένεις ….

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s